سوالهای خود را برای ما بفرستید
سوالهای شما
آیا قبل از جراحی بدن به مواد تقویتی نیاز دارد؟
آیا روش درمانی مطمئن و طبیعی برای مشکل پوستی بعد از پرتودرماني وجود دارد؟
آیا میتوانید چند روش طبیعی برای تقویت بدن قبل، در هنگام و بعد از شیمیدرمانی توصیه نمایید؟
پنج نوع غذایی که در هیچ رژیم غذایی نباید مصرف شوند، کدامند؟
آیا باید به فرزندانم بگویم که مبتلا به سرطان شدهام؟
کتابها
محدود يت در مسئوليت
سؤال: آیا قبل از جراحی بدن به مواد تقویتی نیاز دارد؟
جواب: میزان استفاده از ترکیبات طبیعی ترمیمکننده بافت بعنوان بخشی از درمان بعد از جراحی، بستگی به وسعت عمل جراحی دارد. اگر شخصی تحت جراحی کوچکی مثل یک میزان استفاده از ترکیبات طبیعی ترمیمکننده بافت بعنوان بخشی از درمان بعد از جراحی، بستگی به وسعت عمل جراحی دارد. اگر شخصی تحت جراحی کوچکی مثل یک Lumpectomy ساده (برداشتن غده سرطاني پستان) قرار گیرد، حداقل نیاز را به مواد تقویتی دارد. در حالیکه شخص دیگری که باید تحت عمل Mastectomy (برداشتن کامل پستان) و یا عمل جراحی بزرگی در ناحیه شکم قرار گیرد، میزان و زمان نیازش به ترکیبات کمکی خیلی بیشتر است.
کلاً برای بهبود سریعتر بعد از هر جراحی، به مواد غذایی با کیفیت بالا نیاز است. به ویژه اگر جراحی وسیعتر باشد، مواد غذایی کاملتری لازم است. پس از جراحی، بدن باید بافت و رگهای خونی جدید بسازد، بافت آسیبدیده را ترمیم کند، و سلولهای اضافی مورد نیاز برای بهبود زخم، و مبارزه با عفونت و التهاب را بسازد. برای تمام واکنشهای نامبرده، بدن نیاز به مواد پایهای دارد، که اگر در آن زمان در دسترس نباشند، ترمیم بافت طولانیتر خواهد شد و شخص دچار مشکل خواهید گردید. مواد ضروری که به ترمیم بافت و درمان بعد از جراحی کمک میکنند شامل، پروتئین، ویتامینهای A و C، منیزیم، مس، آهن و روی است.
قبل از شروع جراحی و پس از آن باید مطمئن شد که بدن دارای ذخیره کافی از ترکیبات فوق باشد تا بتواند به بهبودی خود پس از عمل جراحی سرعت بخشد.
هشدارهای قبل از جراحی
این مسئله بسیار مهم است که پزشک و پرستارتان از کلیه فرآوردههای طبیعی (غيرشيميايي و دارویی) که مصرف میکنید اطلاع داشته باشند. حتماً در مورد ترکیباتی که قبل و بعد از عمل جراحی نباید استفاده شود (مخصوصاً گیاهان دارویی) از آنها سؤال کنید.
در تمام موارد، از نکاتی که پزشک و یا پرستارتان به شما توصیه میکنند پیروی نمایید. اگر در جستجوی یک دکتر طبیعی درمانی هستید تا در زمینه موارد قبل و بعد از عمل جراحی شما را راهنمایی کند، لطفاً با شماره تلفن و یا تارنمای زیر تماس بگیرید.
تلفن: (416) 866-8383 تارنما: www.oand.com
سؤال: آیا روش درمانی مطمئن و طبیعی برای مشکل پوستی بعد از پرتودرماني وجود دارد؟
پرتودرماني معمولاً یک درمان موضعی و ناحیهای است، و فقط تومور و بافت اطرافش را تحت تأثیر قرار میدهد. به همین دلیل بسیاری از عوارض منحصر به نواحی خاصی است که تحت درمان قرار گرفتهاند. معمولاً پوست در این نواحی قرمز میشود. نواحیای که در معرض پرتو قرار گرفتهاند، حالت تحریک شده دارند و خشک و حساس هستند. واکنش پوست، ظاهری شبیه آفتاب سوختگی دارد. پوست باید بصورت ملایم تحت درمان قرار گیرد تا از تحریک بیش از حد آن جلوگیری شود. زمان استحمام، استفاده از آب گرم و صابون طبیعی ملایم توصیه میشود. باید از مصرف عطر و فرآوردههای معطر جلوگیری شود و آن ناحیه در معرض تابش نور خورشید قرار نگیرد. استفاده از ژل Aloe Vera در ناحیه سوخته از پرتودرماني، به بهبود آن کمک میکند. در واقع این گیاه از زمانهای بسیار قدیم بعنوان یک داروی ترمیم کننده زخم شناخته شده است. بهتر است که از عصاره خالص برگ این گیاه که رقیق نشده باشد، استفاده نمایید. این ترکیب در داروخانهها و یا فروشگاههای مواد طبیعی (Health Food) موجود میباشد. در صورتی که پوست ترک نخورده باشد، استفاده از این ژل در ناحیه ملتهب و آسیبدیده بلامانع است.
سؤال: آیا میتوانید چند روش طبیعی برای تقویت بدن قبل، در هنگام و بعد از شیمیدرمانی توصیه نمایید؟
جواب: استفاده از داروهای طبیعی بصورت مکمل، میتواند از سه طریق به بدن شما کمک کند:
- با تأثیر مستقیم بر روی سلولهای سرطانی
- با تقویت و حفظ عملکرد سلولهای سالم
- با کاهش امکان بروز عوارض جانبی درمان
چنانچه داروی گیاهی با دقت و بطور مناسب انتخاب و استفاده شود، میتواند نتیجه بسیار رضایتبخشی بدنبال داشته باشد.
رژیم غذایی زیر برای افرادی که قصد شیمیدرمانی دارند از اهمیت خاصی برخوردار است. به ویژه آنها که بعد از شیمیدرمانی دچار بیاشتهایی یا ضعف عضلانی میگردند.
- روزی یک یا دو بار high-protein smoothie بخورید. این میتواند بجای صبحانه و یا تنقلات بین دو غذا باشد.
- در شبانه روز به میزان 5/2 تا 3 لیوان آب میوه و سبزیجات تازه مصرف کنید. میتوانید آنرا همراه غذا بنوشید و یا بین صبحانه و نهار میل کنید
- بهتر است در دفعات متعدد و به مقدار کم غذا میل کنید، نه یکباره و به مقدار زیاد. (هر 1 تا 2 ساعت در میان)
- بهتر است که چاشنی و ادویههای بیشتری برای خوشمزهتر کردن غذا استفاده کنید. حساسیت زیادی نسبت به طعم غذا، آنرا بی مزه و یکنواخت جلوه میدهد
- بهتر است غذای نرم و آبدار مانند فرنی، موز، سیبزمینی شیرین، برنج قهوهای، و ... مصرف کنید و از خوردن غذای خشک و سفت جداً خودداری ورزید. این کار باعث میشود که عمل دفع منظم و آسان صورت گیرد
- ذره ذره و آرام غذا را در دهان گذاشته، کاملاً بجوید و در دهانتان آنرا خوب نرم کنید تا غذای شما بهتر هضم و جذب شود.
سؤال: پنج نوع غذایی که در هیچ رژیم غذایی نباید مصرف شوند، کدامند؟
- جواب:
- غذاهای دودی و آماده مصرف مانند گوشتهای دودی، سوسیس، هات داگ، بیکن، ژامبون و غیره. این فرآوردههای غذایی حاوی نیترات هستند که برای حفظ رنگ گوشت و جلوگیری از رشد باکتریها به ترکیبات گوشتی اضافه میشود. نیترات به تنهایی بیضرر است، اما میتواند به نیتریت تبدیل شود، که قادر است ترکیبهای نیتروزآمین بوجود آورد. نیتروزآمینها از قویترین سرطانزاهای شیمیایی هستند. در صورت امکان، مواد گوشتی آماده بدون نیترات مصرف نمایید. در غیر این صورت همراه غذا حتماً آب پرتقال مصرف کنید، مثلا همراه با بیکن صبحانهتان آب پرتقال بنوشید، زیرا ویتامین C از تشکیل نیتروزآمین در معده شما جلوگیری میکند
- گوشتی که در دمای خیلی بالا پخته شده یا بصورت کاملاً پخته (well done) باشد.
- نوشابههای غیر الکلی خیلی شیرین یا آنهایی که مصنوعاً شیرین شدهاند، نوشیدنیهایی که از پودرهای شیرین تهیه میشوند، نوشابههای با طعم مصنوعی و غیره
- غذاهای سرخ شده شامل: سیبزمینی سرخ شده، چیپس سیبزمینی، چیپس ذرت، و شیرینیهای که در روغن سرخ میشوند مانند Doughnuts
- غذاهای پروسس شده و بستهبندی شده مملو از کالری (بصورت شکر و روغن) یا نمک (مانند سوپ آماده، پاپ کورن و چیپس) و فرآوردههای درست شده از آرد سفید تصفیه شده
سؤال: آیا باید به فرزندانم بگویم که مبتلا به سرطان شدهام؟
جواب: بسیاری از والدین مردد هستند که باید خبر بیماریشان را از فرزندانشان مخفی کنند یا خیر. از آنجا که بچهها بسیار معصوم و آسیبپذیرند، این طرز فکر طبیعی است، زیرا ما همواره میخواهیم حتی الامکان فرزندانمان را حمایت کرده و از نگرانی و ناراحتی به دور نگاه داریم.
اما حقیقت این است که همیشه درک بچهها بالاتر از آن حدی است که ما تصور میکنیم. اگر اتفاق بدی بیافتد، بچهها خیلی سریع آن را حس میکنند و میفهمند که مشکلی در خانه پیش آمده است. پس بهتر است که حقیقت را با آنها در میان بگذاریم. مطرح کردن حقایق با بیانی ساده باعث میشود که بچهها به شما بیشتر اعتماد کنند. ارتباط بر قرار کردن با بچهها از پدید آمدن تصورات و خیالات بدتر در ذهن آنها جلوگیری میکند. ضمناً این فرصت هم بدست میآید تا آنها بتوانند محبت و علاقهای را که شما در این زمان نیازمند آن هستید نثارتان کنند.
این که دقیقاً چه چیزهایی را باید به بچهها گفت بستگی به سن و مرحله رشد آنها دارد. بچههای کوچکتر از 10 سال، در صورت بیمار شدن پدر یا مادرشان، اوقات سختی را خواهند داشت. علاوه بر ترس از داست دادن پدر یا مادر، نگرانی دیگر آنها کمبود توجه اطرافیان به آنها خواهد بود و ممکن است از تغییری که در شرایط عادی درون خانه پیش آمده، گیج شوند. برای فائق آمدن بر این مشکلات، میتوان از بستگان نزدیک و یا دوستان صمیمی درخواست نمود که به بچههای کوچکتر بیشتر توجه کنند. مثلاً هر از گاهی، بردن آنها به پارک یا اماکن سرگرم کننده، میتواند از نظر روحی کمک بزرگی باشد. حتی بیرون بردن بچهها برای خرید و یا بازی با کودکان در خانه میتواند تا حد بسیار زیادی برای آنها سرگرم کننده، متنوع، و آرامشبخش باشد.
توصیه میشود که با افراد مورد اعتمادتان- مانند پزشک، پرستار یا سایر مراقبین، یا یک فرد روحانی- درباره چگونگی برخورد با بچهها صحبت کنید. در این گونه موارد، مشاورین خانواده میتوانند کمک مؤثری باشند. هچنین بیمارانی که از سرطان نجات یافتهاند، میتوانند راهنمای خوبی برای شما باشند.
کتابها
در زیر لیستی از چند کتاب داده میشود که به بچهها کمک میکند تا موضوع سرطان والدینشان را بهتر درک کنند:
- Tickles Tabitha’s Cancer-tankerous Mommy, by Amelia Frahm and Elizabeth Schultz. Nutcracker Publishing Co., 2001.
- Becky and the Worry Cup: A Children’s Book About a Parent’s Cancer, by Wendy Schlessel Harpham. HarperCollins, 1997.
- Once Upon a Hopeful Night, by Risa S. Yaffe and Troy Cramer. Oncology Nursing Press, 1998.
برای بچههای 7 سال به بالا
- Cancer in the Family: Helping Children Cope with a Parent’s Illness, By Sue P. Heiney, Joan F. Hermann, Katherine V. Bruss and Joy L. Fincannon. American Cancer Society.
برای والدین:
- When a Parent Has Cancer: A Guide to Caring for Your Children, by Wendy Schlessel Harpham. HarperCollins, 1997.
محدود يت در مسئوليت
تذکر: اطلاعاتی که از طریق تارنمای گروه ایرانی حمایت از بیماران سرطانی (ICSG-Iranian Cancer Support Group) com.iraniancancersupport.www به شما داده میشود، حالت کلی و عمومی دارد و نباید جایگزین مشاوره تخصصی با پزشک متخصص شود.
قبل از اتخاذ هر تصمیمی در زمینه سلامتی خود ابتدا با پزشک معالجتان مشورت نمایید و اگر در شرایطی خاص سؤالی در مورد وضعیت جسمانی خود دارید، حتماً با پزشک معالجتان آن را در میان بگذارید.
گروه ایرانی حمایت از بیماران سرطانی تمام سعی خود را میکند تا بتواند اطلاعات صحیح را از طریق تارنمای www.iraniancancersupport.com در اختیارتان قرار دهد، اما هیچ چیزی خالی از اشتباه و صد در صد صحیح نمیتواند باشد.
گروه ایرانی حمایت از بیماران سرطانی هیچگونه فرآورده دارویی یا روش درمانی را تأیید نمیکند؛ به همین ترتیب، کیفیت خدمات هیچکدام از سازمانهای ذکر شده در این نوشته یا تارنمای www.iraniancancersupport.com را ارزیابی نمینماید.
تألیف: دکتر طناز مختاری - گروه ایرانی حمایت از بیماران سرطانی
آخرین بازخوانی: 31 مارس 2006
